Miejsce: Fanpage CKiBP na Facebooku

Start: 16 Maja 2020 r., godz. 17:00

„Już samo przekroczenie wjazdu na teren miejscowości Swołowo przywołuje wrażenie odsłonięcia magicznej kurtyny, przed którą pozostaje teraźniejszość, podczas gdy wokół ożywać zaczyna przeszłość. Poczynając od położenia osiedla w zagłębieniu terenu, przez porządek w rozmieszczeniu siedlisk, usytuowania ogrodów i przebieg wybrukowanych kamieniem dróg oplatających serce wsi (nawsie), aż do zbalansowanej harmonii, którą współtworzy szachownica konstrukcji szkieletowej w połączeniu z czerwienią pokryć dachowych i otaczającą budynki zielenią. To wszystko nadaje wrażenie bajkowej iluzji i doskonałej symbiozy natury z człowiekiem. Namiastkę dawnego sposobu życia mieszkańców przywraca aranżacja muzealnych obiektów, budujących odczucie wciąż działających gospodarstw domowych, w których chowa się zwierzęta gospodarskie, wypieka chleb tradycyjną metodą, wprawia w ruch dawne sprzęty rolnicze i składuje obornik, czy wreszcie uprawia zioła.

Na uznanie w oczach obserwatorów, szczególnie z perspektywy konserwatora zabytków, zasługuje solidność wykonania oraz wytrzymałość konstrukcji budynków. Zważywszy na  kruchość i podatność na działanie czynników zewnętrznych drewna, czyli materiału budowlanego stanowiącego fundamentalny budulec w różnorodnych typach konstrukcyjnych zabytkowych obiektów znajdujących się we wsi. Wśród wszystkich budynków wyodrębnić można trzy zasadnicze kategorie: szkieletową (często mylnie określaną z języka potocznego jako szachulcową lub mur pruski), mieszaną oraz murowaną. Przy wznoszeniu wymienionych konstrukcji wykorzystano wyłącznie surowce naturalne (drewno, kamień, słomę oraz glinę), zapewniające wyjątkową i ponadczasową trwałość.  Jednak jak widać na przykładzie Swołowa, wskutek niekorzystnych uwarunkowań biologicznych, atmosferycznych oraz nieprawidłowych działań ludzkich, mogą stać się one niestabilne oraz bardzo podatne na nieodwracalne zniszczenia.

Pozostając pod ogromnym wrażeniem architektury stolicy „Krainy w kratę” oraz pragnąc  uświadomić skalę problemu niezwykle szybkiego tempa przemijania materialnego dziedzictwa kulturowego, chciałabym podzielić się jednym z efektów wieloletnich badań prowadzonych nad tą wspaniałą wsią – najciekawszymi ujęciami z powstałej na przestrzeni lat 2014-2019, dokumentacji fotograficznej Swołowa. Wystawa będzie prezentowała elementy nieoczywiste, często niedostrzegalne na pierwszy rzut oka, czasami niedostępne, jak i te, które od lat tworzą znany wizerunek Swołowa, wszystko po to aby przedstawić autentyczny obraz wsi – nie tylko wyidealizowany, lecz także ukazujący prawdziwy stopień zachowania zabytkowej substancji oraz ogrom działań niezbędnych do zachowania tej naznaczonej czasem substancji zabytkowej dla przyszłych pokoleń.”

– Karolina Krajewska

Udostępnij.