Był najstarszym synem księcia Warcisława IV i Elżbiety. Data jego urodzin nie jest dokładnie znana. Historycy przypuszczają, że urodził się między 1317 a 1319 r. W każdym razie, w chwili śmierci swego ojca w 1326 roku, nie był jeszcze pełnoletni. Wówczas rządy opiekuńcze sprawowała jego matka Elżbieta, a do 1331 roku rolę opiekunów młodego księcia byli książęta szczecińscy Otto I i Barnim III. Jeszcze za życia ojca został zaręczony z siostrą Waldemara III duńskiego, Jadwigą. Zaręczyny jednak zerwano. Nastąpiło to prawdopodobnie w 1333 roku. Mowa o księciu Bogusławie V.

 

Początkowo rządy sprawował z matką oraz z młodszymi braćmi. Pierwszy podział kraju nastąpił 25 maja 1368 roku pomiędzy Bogusławem V, jego bratem Warcisławem i bratankami, synami Barnima IV. Przez trzy lata Bogusław władał częścią księstwa na wschód od rzeki Świny. W 1372 roku doszło do trwałego podziału księstwa, co skutkowało tym, że Bogusław pozostał przy wschodniej części księstwa z siedzibą w Słupsku.

Bogusław V był dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną księcia była Elżbieta, najstarsza córka króla Polski Kazimierza Wielkiego. Król, zawierając w Sandomierzu przymierze z książętami wołogoskimi obiecał Bogusławowi V swą córkę za żonę. Początkowo była to Elżbieta bądź Kunegunda. Bogusław V, zawierając przymierze z królem Kazimierzem, nawiązywał do przymierza, które wcześniej zawarł jego ojciec z królem Władysławem Łokietkiem. Według Jana Długosza propozycja przymierza wyszła właśnie od księcia Bogusława V, ale została przychylnie przyjęta. Ważne było, że potrzeba odnowienia takowego sojuszu w latach 40. XIV wieku była bardzo zasadna. W ówczesnym czasie Polska, nie mogąc usunąć Krzyżaków z Pomorza Gdańskiego, dążyła do zawarcia z nimi pokoju, ale na jak najbardziej korzystnych dla siebie warunkach. Zatem przymierze z księciem wołogoskimi było dla ówczesnego króla Polski ważne. Bogusław V wraz z braćmi Barnimem IV i Warcisławem V zobowiązali się udzielać pomocy Kazimierzowi Wielkiemu, zwłaszcza przeciw mistrzowi i zakonowi. Wtedy także król oddał księciu za żonę swą córkę Elżbietę. Ślub Bogusława V i Elżbiety nastąpił prawdopodobnie w 1343 roku. Pierwsza żona księcia zmarła w 1361 roku.

Bogusław w czasie swego panowania musiał się mierzyć z zakusami Meklemburczyków, którzy stale rościli sobie pretensje do ziem pomorskich. Dzięki zawartemu przymierzu z królem Polski Bogusław V zaczął śmielej występować przeciw swoim wrogom. Walczono także o wyspę Rugię.

Drugą małżonką Bogusława V została Adelajda, córka Ernesta, księcia brunszwickiego na Grubenhagen. Zawarcie tego związku datuje się na lata 1362/ 1363. Zmarła prawdopodobnie na początku XV- stulecia.

Bogusław V krótko przed śmiercią powierzył samodzielne rządy synowi Kazimierzowi. Książę zmarł w 1373 lub 1374 roku. Córka Bogusława V Elżbieta została żoną cesarza Karola IV Luksemburskiego. Mariaż ten zaproponował król Kazimierz Wielki. Małżeństwo wnuczki króla Polski z cesarzem poprawiło znacznie jej stosunki z Cesarstwem, a także zbliżyło Pomorze Zachodnie do Polski. Księciu Bogusławowi V przypisuje się często przydomek „Wielki”. Pamiątką po księciu jest zamek w Darłowie, którego budowę rozpoczął władca pomorski w 1351 roku. Syn Bogusława V Kazimierz IV był ulubieńcem króla Polski i pretendował do objęcia po nim rządów w Polsce. Natomiast kolejny syn- Bogusław VIII- był poniekąd sojusznikiem Władysława Jagiełły.

Patrycja Jędrzejewska, Studenckie Koło Naukowe Historyków Akademii Pomorskiej w Słupsk

Udostępnij.